مقدمه: امروزه تصویربرداری از خونرسانی عضله قلب به روش SPET) Single Photon Emission Tomography) به علت ماهیت غیر تهاجمی و هزینه کم و در اختیار قرار دادن اطلاعات با ارزش فیزیولوژیک نسبت به روش آنژیوگرافی جهت تشخیص بیماریهای عروق قلبی (Coronary Artery Disease) به خصوص در تشخیص کاهش خونرسانی در عضله قلب (Ischemia) دارای ارزش تشخیصی بسیار بالایی است. اما این تصاویر علل مختلف دچار آرتیفکت می شود که نتیجه این آرتیفکت ها کاهش صحت تشخیصی تصاویر و موارد مثبت کاذب است. یکی از مهمترین آرتیفکت های موثر بر این تصاویر تضعیف می باشد. تضعیف فوتون ها به علل مختلفی مانند پستان چپ در زنان و دیافراگم در مردان و دیواره قفسه سینه در هر دو جنس می تواند بوجود آید. تصحیح تضعیف به علت ماهیت غیر یکنواخت ناحیه قفسه سینه بسیار پیچیده است و از یک بیمار به بیمار دیگر متفاوت است. به نظر می رسد که تنها را حل برای اصلاح تضعیف به دست آوردن نقشه تضعیف بدن با استفاده از تصویربرداری عبوری باشد.روش بررسی: به منظور بررسی امکان استفاده از اسکن های عبوری با ایزوتوپ 99mTC به روش ترتیبی از یک فانتوم مسطح استفاده شد و الگوی تضعیف بدست آمده در تصاویر گسیلی اعمال و در نهایت جهت ارزیابی عملکرد اصلاح تضعیف، تصاویر اصلاح نشده و تصاویر اصلاح شده با نتایج آنژیوگرافی بیماران مورد نظر از نظر وجود یا عدم وجود نقص مقایسه گردید.یافته ها: این تحقیق نشان داد که استفاده از تصاویر اسکن عبوری حساسیت آزمون را از %86 به %94 افزایش می یابد اما در مقابل اختصاصی بودن آزمون از %85 به %54 کاهش می یابد. در مجموع صحت تشخیصی تصاویر از %86 به %78 کاهش می یابد.نتیجه گیری: اصلاح تضعیف در تصاویر خود باعث بوجود آمدن آرتیفکت های جدیدی در تصاویر می شود که خود عامل تعیین کننده مهمی در تفسیر تصاویر است. در مجموع به نظر می رسد که استفاده از اصلاح تضعیف در بررسی تصاویر به تجزیه خاص نیازمند است. در صورت عدم وجود تجزیه کافی اصلاح تضعیف می تواند ارزش تشخیصی تصاویر را به طور محسوس کاهش دهد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

تغییر عدد اکسایش یک عنصر سبب تغییراتی در انرژی خطوط طیفی حاصل از گذارهای الکترونی بین لایه های درونی اتم می شود. این تغییرات انرژی موجب جابه جایی جزئی در مکان خطوط طیفی خواهد شد که فقط با طیف سنجهای حساس مجهز به کامپیوتر، قابل آشکارسازی، است. در این مقاله تغییرات یاد شده در دو عنصر گوگرد و منیزیوم مورد مطالعه قرار گرفته اند، اثر احتمالی آنها بر درجه بندی طیف سنجهای پاشنده  طول موج، و در نتیجه بر تحلیلهای کمی و کیفی به روش XRF نیز بررسی شده اند. از جمله معلوم شده است که در مواردی، این تغییرات می توانند در تعیین حالت اکسایش و پیوند شیمیایی عنصر در نمونه  مورد بررسی، مفید باشند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

لیگاندهای شیف باز در شیمی کیوردیناسیون بستری مناسب برای توسعه سامانه های لیگاندی گوناگون برای کیوردینه شدن به یون های فلزی را فراهم می کنند. در این پژوهش، سنتز، شناسایی و خاصیت نشر نور سه کمپلکس روی که با شیف بازهای مشتق شده از اورتو وانیلین تهیه شده اند مورد بررسی قرار گرفت. 6 متوکسی 2 [(E) آریل ایمینو متیل] فنول (آریل = فنیل؛ 2، 6 دی متیل؛ 2، 6 دی ایزوپروپیل فنیل) با عنوان لیگاند هایL1-3 و کمپلکس های فلز روی آن ها [Zn (Ln) 2, n=1-3] سنتز شدند. این کمپلکس ها با استفاده از روش های مرسوم اسپکتروسکوپی مانند طیف سنجی فروسرخ، فرا بنفش و رزونانس مغناطیس هسته شناسایی شدند. کمپلکس های گزارش شده در این مقاله دارای ویژگی های جذبی و نشری جالبی می باشند. در طیف جذبی این ترکیب ها پیک های دیده شده با شدت بالا به انتقال های درون لیگاند 1π π * که بر روی اورتو-وانیلین و حلقه های استخلافی قرار دارند نسبت داده شدند. هر سه کمپلکس گزارش شده در حالت محلول در دی کلرو متان دارای نشر بوده و در حالت جامد تنها کمپلکس های 1 و 2 نشر دارند. محل طیف نشری در این کمپلکس ها به طول موج طیف تهییجی بستگی نداشته و تنها شدت آن تغییر می کند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.